السيد محمد حسين الطهراني
111
معاد شناسى (فارسى)
« رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند : جبرئيل عليه السّلام به من خبر داده است كه : بوى بهشت از مسير هزار سال پيدا مىشود ؛ و عاقّ والدين آن را نمىيابد ، و نه كسى كه قطع رحم كند ، و نه پيرمردى كه زنا كند ، و نه كسى كه از روى تكبّر و خودپسندى لباس خود را بر زمين كشد ، و نه شخص فتنهجو و آشوبگر ، و نه شخص منّت گذار ، و نه جَعظَرىّ . جابر گويد : پرسيدم : مراد از جعظرىّ چيست ؟ حضرت فرمود : كسى كه از دنيا سير نشود . » و در حديث ديگر آمده است : وَ لَا جَيُّوفٌ وَ هُوَ النَّبَّاشُ ، وَ لَا زَنُوقٌ و هُوَ الْمُخَنَّثُ ، وَ لَا جَوَّاضٌ « 1 » [ وَ هُوَ الْجِلْفُ الْجَافِى ] ( ، وَ لَا جَعْظَرِىٌّ وَ هُوَ الَّذِى لَا يَشْبَعُ مِنَ الدُّنْيَا . « 2 » « و نه آن كسى كه نبش قبر كند ، و نه كسى كه لَواط دهد ، و نه آدم سخت دل و سبك مغز ، و نه آن كسى كه از دنيا سير نگردد . » و از « نوادر » راوَندى با اسناد خود ، از حضرت صادق عليه السّلام از پدرانش عليهم السّلام روايت شده است كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند :
--> ( 1 ) در تعليقه گويد : در نسخههائى كه در دست ماست ، اينچنين ( با ضاد ) آمده و ليكن آنچه در لغت ضبط شده « جوّاظ » با ظاء است كه به معناى الجافى الْغَليظ ( بد اخلاق و تندخو و سخت دل ) مىباشد - انتهى مطلب تعليقهء كتاب . و ليكن در « لسان العرب » گويد : رَجُلٌ جَوّاضٌ كَجَيّاضٍ ؛ و آن ، مردى است كه با تكبّر و تبختر و خودپسندى راه ميرود . ( 2 ) « معانى الاخبار » طبع مطبعهء حيدرى ، ص 330